วันอาทิตย์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2553

อักษรนำ เรียนภาษาไทยให้สนุกกับคุณครูสมนึก ธนการ

เด็กหญิงสโรชา พลันการ (แจน)กับเด็กหญิงศุภิสรา แก้วน้อย (มุก)

อักษรนำ
คือ คำที่มีพยัญชนะ ๒ ตัวเรียงกัน ประสมด้วยสระตัวเดียวกัน
พยัญชนะตัวแรกของคำ จะต้องเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง
จะอ่านออกเสียง "อะ" เพียงกึ่งเสียง
พยัญชนะตัวหลัง จะต้องเป็นอักษรต่ำเดี่ยว
จะออกเสียงตามเสียงสระที่ประสม
และจะอ่านออกเสียงวรรณยุกต์ ตามเสียงพยัญชนะตัวแรก

พยัญชนะสองตัวเรียงกัน
ร่วมสระผันในหลักภาษา
อักษรสูงอักษรกลางนำพา
อักษรตัวหน้าเรียก อักษรนำ
อักษรตัวตามอักษรต่ำเดี่ยว
เสียงที่ข้องเกี่ยวมันดูลึกล้ำ
เหมือนมีตัว มานำทุกคำ
ขอให้จดจำแล้วก็ทำใจ
อักษรสูงนำอักษรต่ำเดี่ยว
ผนวช(ผะ หนวด)ตัวเดียวเสียงก็เปลี่ยนไป
มิใช่ ผะ นวด อย่างที่เคยใช้
เสียง เปลี่ยนไปตามอักษรนำ
อักษรกลางนำอักษรต่ำเดี่ยว
ตลาด(ตะ หลาด)ตัวเดียวเสียงก็เปลี่ยนคำ
มิใช่ ตะ ลาดอย่างที่เคยทำ
ฝึกจดฝึกจำเอาไว้ให้ดี
แต่ สบาย(สะ บาย)ไม่ใช่อักษรนำ
เมื่อแยกคำอ่าน สะ บาย คงที่
เสียง อะ ไม่ประวิสรรชนีย์
กึ่งเสียงเท่านี้ไม่มี นำ
หากตัว นำอักษรต่ำเดี่ยว
เสียง อะ ไม่เกี่ยวกลมเกลียวทุกคำ
เสียงที่เปลี่ยนไปคืออักษรต่ำ
ไม่มีเงื่อนงำฝึกจำให้ดี
หากตัว นำอักษรต่ำเดี่ยว
เหมือน นำเชียวเหมือนกันเลยนี่
อย่า อยู่ อย่าง อยาก สี่คำเท่านี้
หลักการที่มีจำให้ขึ้นใจ
หมายเหตุ
อักษรนำ : ความสับสน ในการสอนหลักภาษาไทย
มีหนังสือหลักภาษาไทยบางเล่ม ยกตัวอย่างคำอักษรนำที่มีเสียงพยางค์หน้าเน้นเสียง อะ
เช่น คำว่า สบาย
สบง ขบวน ทนาย ฯลฯ
และระบุว่าเป็นอักษรนำซึ่งความจริงยังไม่ถูกต้อง
เพราะคำอักษรนำ
จะต้องเป็นคำที่เป็นอักษร
สูง หรือ อักษรกลาง นำอักษรต่ำเดี่ยว
จึงจะจัดเป็นคำอักษรนำ
ส่วนคำว่า สบาย สบง ขบวน ทนาย
คำเหล่านี้ไม่จัด
เป็นอักษรนำ
เพราะคำเหล่านี้แม้จะออกเสียง ๒ พยางค์
และพยางค์หน้าออกเสียงอะ โดยไม่ประวิสรรชนีย์ก็จริง
แต่เสียงพยางค์ของคำทั้ง ๒ คำ เป็นอิสระแก่กัน
เช่น คำว่า สบาย อ่านว่า สะ-บาย ตัว "บ" ไม่ต้องออกเสียงสูงตาม
ตัว "ส"
และตัว "บ" ไม่ใช่อักษรต่ำเดี่ยว จึงไม่จัดเป็น อักษรนำ
คำว่า ทนาย อ่านว่า ทะ-นาย
ตัว "ท" เป็นอักษรต่ำ
ไม่ใช่อักษรสูง หรือ อักษรกลาง
จึงไม่จัดเป็น อักษรนำ
อักษรนำ
พยัญชนะตัวแรก ต้องเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง
พยัญชนะตัวหลัง ต้องเป็นอักษรต่ำเดียวเท่านั้น

เด็กหญิงรัชดาภรณ์ แมนปล้อง (วิว) และเด็กหญิงจันทร์จิรา ทองเจิม (อุ้ม)
ตัวอย่างคำที่มี ห นำ ง
บุหงา เหงาหงอย รากเหง้า แหงนหน้า เจ็บเหงือก หงุดหงิด สัปหงก เดือนหงาย
กลัวหงอ หง่างเหง่ง หงอนไก่ ใบหงิก หงุงหงิง หงึกหงึก หงิมหงิม เหงื่อไหล
รากเหง้า ผมหงอก หงุบหงับ เมาหงำ แก่หง่อม
บุหงาคราเดือนหงาย เหงาหงอยคล้ายกับกลัวหงอ
หงอนไก่ใบหงิกงอ คนเจ็บเหงือกหงุดหงิดเหงา
หง่างเหง่งวังเวงแว่ว แหงนหน้าแล้วไยซึมเศร้า
ผมหงอกหลอกลวงเรา ทั้งรากเหง้าเน่าเสียหาย
เมาหงำทำหงุบหงับ หงุงหงิงกลับฟังง่ายง่าย

หงิมหงิมยิ้มอายอาย คนแก่หง่อมย่อมเสียใจ
ตัวอย่างคำที่มี ห นำ ญ
ผู้หญิง ยิ่งใหญ่ ใบหญ้า
ผู้หญิงผู้ยิ่งใหญ่ คุณย่าไปเกี่ยวหญ้ามา
ดูไว้ให้ชินตา ห นำ ญ อ่านเป็นหญอ

ตัวอย่างคำที่มี ห นำ น
เสื้อหนา น้อยหน่า ใบหน้า เบื่อหน่าย เหน็ดเหนื่อย หน้าหนาว มีหนวด
ใครหนอ ริมหนอง มีหนาม ใบหนาด หนักหน่วง เป็นเหน็บ ตัวหนอน หูหนวก ดูหนัง
ทิศเหนือ ไปไหน ไล่หนี เป็นหนี้ นิดหน่อย อิ่มหนำ กระหน่ำ เป็นหนุ่ม หนูหนุ่ย อุดหนุน ดินเหนียว

บุญหนา น้อยหน่า ใบหน้านิดหน่อย
ใครหนอ หนูน้อย ดูหนัง ริมหนอง
เหน็ดเหนื่อยเบื่อหน่าย หนาวตายหนิงหน่อง
มีหนามหนักน้อง ไปไหนไล่หนี
หูหนวกเป็นเหน็บ หนุ่มเจ็บหนักหน่วง
หนวดเครา หลุดร่วง ดินเหนียวตระหนี่
หนูหนุ่ยอุดหนุน ทิศเหนือเชื่อซี
ใบหนาดใช้หนี้ กระหน่ำหนำใจ
ตัวอย่างคำทีมี ห นำ ม
ห่อหมก เงินหมด หม่นหมอง สวมหมวก ตีหมา กินหมาก หมวดหมู่ ดูหมอ
สมหมาย เสื้อใหม่ ในหม้อ สายหมอก มีหมอน ใบหม่อน ม้าหมุน นอนหมอบ กำหมัด
เป็นหมัน หมั่นหา ปะหม่า คว้าหมับ หมักหมม แม่หม้าย หลายหมื่น เข็มหมุด น้องหมวย ผ้าไหม ไฟไหม้ แหวนหมั้น
ปลาหมออยู่ในหม้อ แม่หม้ายรอสวมเสื้อไหม
ทำงานเสร็จใหม่ใหม่ เห็นไฟไหม้กองไม้หมอน
สวมหมวกในสายหมอก สมหมายบอกขอหมั้นก่อน
หม่นหมองต้องเดือดร้อน อย่าประหม่านั่งม้าหมุน
กำหมัดไล่ตีหมา เงินหมดมานั่งหมกมุ่น
เป็นหมันหมั่นหาทุน เงินสองหมื่นคืนน้องหมวย
รับเหมาหมักหมมอยู่ จัดหมวดหมู่หมอบลงด้วย
คว้าหมับจับกระบวย มีเข็มหมุดหยุดดูหมี
ตัวอย่างคำที่มี ห นำ ย
ใบหยก น้ำหยด หยิบหย่ง หยิกหยอก ตัดหยวก หมูหยอง หยุดหย่อน สวนหย่อม

วิ่งหยอย หยักศก ขาหยั่ง หยากไย่ ใบหย่า หยาบคาย เหยียดหยาม เย่อหยิ่ง ลูกหยี
หยุกหยิก หยุมหยิม หยูกยา หยาดเหงื่อ กระหยิ่ม
หยากไย่และใบหย่า กินหยูกยาไม่หยุดหย่อน
หยิกหยอกช่างยอกย้อน เขาเหยียดหยามคนหยุมหยิม
ใบหยกเห็นน้ำหยด ตัดหยวกหมดนั่งกระหยิ่ม
ลูกหยีมีให้ชิม คนเย่อหยิ่งวิ่งหยอยหยอย
ขาหยั่งอย่าหยิบหย่ง สวนหย่อมคงงามใช่ย่อย
หยาบคายร้ายไม่น้อย ไม่หยุดหย่อนกินหมูหยอง

ตัวอย่างคำที่มี ห นำ ร

บุหรี นี่หรือ หรูหรา จิ้งหรีด หนูหริ่ง สำหรับ ขี้เหร่ สึกหรอ
สูบบุหรี่นี่หรือคือหนูหริ่ง
ไพเราะจริงสำหรับเพลงขับขาน
บ้านหรูหราน่าอยู่แต่บูราณ
ยิ่งใช้งานยิ่งสึกหรอห่อเหี่ยวใจ
ตัวอย่างคำที่มี ห นำ ล
บุญเหลือ เสื้อเหลือง สองโหล ห้าหลา แซ่หลี เกาเหลา หมู่เหล่า มีเหล้า รูปหล่อ หลอกล่อ ลืมหลง พุ่งแหลน ติดหล่ม นอนหลับ ข้าวหลาม งูเหลือม เจ้าหล่อน วิ่งหลบ เสื้อหลวม น้ำไหล หัวไหล่ ทีหลัง หลั่งมา หลากหลาย ตกหลุม ประหลาด ปลาหลด
บุญเหลือใส่เสื้อเหลือง เข้าในเมืองซื้อเกาเหลา
รูปหล่อหลอกล่อเรา คนกินเหล้ามีสองโหล
เจ้าหล่อนมีเหล็กไหล หลบหลีกภัยมาที่โหล่
หละหลวมสวมเสื้อโชว์ คนชื่อหลีมาทีหลัง
พุ่งแหลนไปติดหล่ม บุญหลายตรมหลงลืมนั่ง
ไหล่หลุดประหลาดจัง เห็นงูเหลือมกินข้าวหลาม
ฟันหลอลื่นเสียหลัก ตกหลุมรักลูกหลานห้าม
เซหลุนหมุนกลิ้งตาม ทำหลุกหลิกไม่หลาบจำ

ตัวอย่าง
คำที่มี ห นำ ว
เสียงหวอ หาวหวอด จังหวะ มีหวัง เป็นหวัด หวาดหวั่น ว้าเหว่ ระหว่าง หวั่นไหว ของหวาน วาบหวาม เส้นหวาย หวุดหวิด หวิวหวิว นกหวีด สองหวี แมลงหวี่ เสียงหวูด หวือหวา ไถหว่าน ต้นหว้า ไหว้พระ แหวกว่าย
หวือหวามือไหวไหว ยกมือไหว้เสียงหวานแหวว
หวั่นหวั่นจะแหวกแนว หาวหวอดหวอดฟังเสียงหวอ
เป็นหวัดอย่าสิ้นหวัง หวั่นใจจังว้าเหว่หนอ
รับไหว้ไม่รีรอ หน้าไถหว่านงานประจำ
จังหวะแมลงหวี่ ต้นหว้านี้ผลสีดำ
หวุดหวิดเขียนผิดคำ เห็นเส้นหวายใจวาบหวาม
ถือหวีมีนกหวีด ระหว่างขีดเขียนคำถาม
เบาหวิวปลิวไปตาม พระจันทร์แหว่งแบ่งครึ่งดวง
ตัวอย่างคำอักษรสูงนำอักษรต่ำเดี่ยว
ขนม,ขนุน,ขนาน,ขนาด,ขยาย,ขยะ,ขยุกขยิก,ขยัน,ขยับ,ขนัด,เขมร,ขมิ้น
ถนน,ถนอม,ถนัด,ถลอก,เถลิง
,ถล่ม,ถลาง,ถวาย,ถวิล,เถลไถล,แถลง,ถวิลไฉน
โฉนด,ฉนวน,ฉมวก,ฉมัง,ฉลาม
ฉลาด,เฉลียว,เฉลย,ฉวัดเฉวี่ยง,ฉวับ,ฉวี,เฉลี่ย
ผนวช,ผนัง,ผนึก,ผงาด,ผงก,ผลึก,ผลิต,ผวา,ผนวก
ฝรั่ง
สนุกสนาน,สนั่น,เสน่ห์,สนาม,สมัน,สมิง,สมุด,สมุยสง่า,สงวน,สงบเสงี่ยม
สยบ,สยดสยอง,สยาม,สยิวสลัด,สลับ,สลัก,สลาย,ไสว,สว่าง,เสวย,สวิง
สงัดเสนอ,สนอง,สนิท,สวรรค์,เสนียด,สมัย,สมอง
ตัวอย่างคำอักษรกลางนำอักษรต่ำเดี่ยว
กิเลศ,กนก
จวัก,จรวด,จรัส,จริต,จรด,จมูก
ตลาด,เตลิด,ตลิ่ง,โตนด,ตลก,ตลับ,ตวาด, ตลอด,ตลบ,ตวัด,ตลิว
บุรุษ
ปลัด, ปลาด,ปรอท

ไม่มีความคิดเห็น:

ผู้ติดตาม

คลังบทความของบล็อก

เกี่ยวกับฉัน

ภาพถ่ายของฉัน
พูดจริงทำจริง,ยึดมั่นในคำสอนของพ่อ(นายเต็ก ธนการ)ที่ว่า "ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน",เชื่อมั่นในกฏแห่งกรรม "คนทำดีต้องได้ดี..คนทำชั่วต้องได้รับผลกรรมแห่งการกระทำ",ไม่ชอบการโกหกและการลักขโมย